Troosten doen we allemaal wel eens: kinderen, vrienden en geliefden en natuurlijk onszelf. Om te troosten hebben we speciale rituelen: kusje erop, aai over de bol, arm om de schouder, weekendje weg, mooi cadeautje, speciale muziek, etc.. Als ik mijzelf troost, wil ik de laatste tijd graag naar een sonate van Scarlatti luisteren; bijvoorbeeld K 466 in F-klein, liefst gespeeld door Inger Södergren. Ook Paul Bley wil wel helpen: "Ida Lupino" op het album "Open to Love".
Voor de getrooste verandert er niks: de knie doet nog steeds zeer, de relatie is definitief kapot, de prent voorgoed mislukt. En toch werkt het, dat troosten. Als we troosten maken we even de wereld mooier, simpeler, veiliger en warmer. We maken even een gat in de tijd, een oase van zachtheid in een brute woestijn. Een gaatje waarin de getrooste nieuwe moed kan vinden, de schrik kan oplossen, vertrouwen kan herwinnen. 
Ook beelden kunnen (mij) troosten, geruststellen. Nijntje bijvoorbeeld of dit geitje:

Titi Zaadnoordijk: "Geitje met bloemen", lino 47 x 36 cm, 2014

Getroost worden werkt alleen als er vertrouwen is dat je veilig bent in je kwetsbaarheid, je verdriet, teleurstelling, schrik. Beelden, teksten, liedjes die troosten zijn eenvoudig, onmiddellijk, zonder enige terughouding of opsmuk. Ze worden daarom ook wel gemakkelijk afgedaan als kitsch of kinderlijk. 
Een fragment van een beroemd liedje van Toon Hermans:

 ...
Ach ik zing van niets
Ik zing van de lucht in de lente
Van een meisje in een zonnig zonnebad
Ik zing van rozijnen en krenten
Ach ik zing maar wat
En zo'n liedje dat danst langs de deuren
En zo'n liedje heeft honderden kleuren
En zo'n deuntje zweeft wat dans les rues
Naar 't hart van u
...

"Miss Olson", Andrew Wyeth 1952, tempera op paneel, 63,5 x 78,4 cm.

Heel anders dan Titi Zaadnoordijk en Dick Bruna troost Miss Olson mij ook omdat zoiets simpels met zoveel aandacht geschilderd is: een eenvoudige, wat onverzorgde vrouw slaapt in een kaal decor samen met een poesje op haar borst, haar hoofd in het midden, het poesje op de diagonaal. Ieder detail is gezien en behandeld. 
Ik heb dat nodig, af en toe getroost te worden. Ik troost ook wel eens, hoop ik, meestal met woorden en gebaren. Nu dan met een plaatje van een wolk en een bootje. Kijk heel goed en luister, luister naar de lauwe wind. Misschien werkt het ook voor jou, word je er rustig van: 

"Bootje met wolk", houtsnede 2026, 12 x 20 cm, blad 17 x 25 cm van 300 grs Hahnemühle 1584, oplage 26.

Ik heb geprobeerd het zo simpel mogelijk te maken; zonder bootje leek het niks, ook nog een vogel erbij was teveel. Aan boord twee oudere mensen met een hondje.  Het formaat ongeveer de gulden snede, wolk en bootje rond de diagonaal, horizon op ¼ van de hoogte. Twee tinten gewit cobalt-blauw. Fijn om het jaar zo te beginnen.

Borken '26
Van vrijdag 27 februari tot en met 1 maart wordt de 38ste Duits-Nederlandse Grafiekbeurs gehouden in Borken (D). Tot de 27ste februari kost "Bootje met wolk" € 75.-, incl. verzendkosten. Na de beurs ga ik bovendien € 15.- voor de verzending rekenen: ik moet tegenwoordig alles aangetekend, d.w.z. verzekerd, verzenden omdat het anders wegraakt of beschadigt, zelfs in zware enveloppen met "Niet Vouwen" in dikke letters. Op de beurs zelf zal ik alle resterende exemplaren bij me hebben en zijn er dus geen verzendkosten.

Voor de beurs in Borken stuur ik nog een Nieuwsbrief met exacte informatie over openingstijden en, hoop ik, over een nieuwe prent met een hele lange titel.

Ik hoop jullie allemaal in Borken te zien.